BIPs!

Afgelopen week zijn we op het hbo weer gestart. Het is bijzonder dat je en masse tegelijk begint. Dat zie je eigenlijk alleen in het onderwijs. En wat ziet iedereen er ook weer goed uit! Of je nu naar het diepe zuiden, het hoge Noorden of gewoon thuis was gebleven, iedereen had een gezonde zomerse teint gekregen. Mooi dat je elkaar na vijf weken weer een knuffel geeft en erop inzet om met elkaar de schouders onder een nieuw collegejaar te zetten. Maar eerst worden vakantieverhalen vrolijk gedeeld, is er tijd voor een lach en een traan. Vaak zeggen mensen dat ze de vakantievibe van rust en vrijheid zo lang mogelijk aan willen houden. Dat wordt breed gedeeld, ik hoop er ook ieder jaar op. Maar in de waan van de dag blijkt dit helaas vaak ijdele hoop…

Bij onze vakbond is het gebruik om te openen met een stuk inspiratie. Dat mag overal vandaan komen: uit een geloof, uit een krant, of een combinatie daarvan. Afgelopen week werd er geopend met een stuk getiteld: ‘Zalig de geweldlozen die niet uit zijn op macht’. De strekking van het verhaal: zalig zijn de mensen die niet moe worden om op te komen voor de rechten van de verdrukten, maar juist de spiraal van geweld kunnen ombuigen naar vriendschap en liefde.

Het is juli. De laatste colleges zijn gegeven, eindwerken komen binnen, deadlines stapelen zich wel op. De beruchte piekdrukte is voelbaar met de vakantie als zwaard van Damocles. We zuchten, ploeteren, lachen en tellen de dagen. Maar daar wil ik het niet over hebben. Wat mij de afgelopen maanden vooral bezighoudt, is iets anders. Iets dat sluipender is dan een overvolle agenda: de afnemende ruimte voor begeleiding en ondersteuning van studenten. En ik houd mijn hart vast.

Na jaren waarin er meer geld naar het hoger onderwijs ging, is de tendens nu anders. Het worden magerder jaren. Deels door demografische ontwikkelingen, deels door minder (incidentele) gelden, en deels door strakkere bedrijfsvoering. Concreet zie ik dat nu al om me heen, ook vanuit mijn functie bij het CNV. Tijdelijke contracten worden niet verlengd, het mes gaat in de uitgaven, en formaties worden strakker gemaakt voor komend collegejaar.

Het tweede semester is inmiddels in volle gang. Wat vliegt de tijd! Niet alleen wij als collega’s zeggen dat, maar ook mijn studenten. Ik coördineer de afstudeerspecialisatie International Communications voor vierdejaarsstudenten op de Hogeschool Utrecht, opleiding communicatie. In het eerste semester ontvingen we internationale studenten binnen ons programma. Ontzettend leuk en leerzaam. Het was boeiend om de onderwijsculturen te vergelijken.

Hoe staat het ervoor bij jullie? 6 januari is alweer even geleden. Voor mij was dat de eerste werkdag na een fijne kerstvakantie. Een vakantie waarin ik tijd had om familie en vrienden te bezoeken, maar vooral ook om te onthaasten. Heerlijk was dat! Even dingen doen waar je normaal minder tijd voor hebt. En die ook met een bepaalde mate van rust doen. Stilstaan.