Tussen piekmomenten en pauzes: het ritme van het onderwijs

Vooruitzicht: accreditatie in zicht

Nu het schooljaar in volle gang is, staat er meteen iets groots op de planning: de accreditatie. Zoals elke opleiding in Nederland komen wij ook aan de beurt. Vanuit mijn ondersteunende rol ben ik gevraagd om deel te nemen in de projectgroep. Samen met managers, adviseurs en docenten werk ik eraan om alles zo goed mogelijk te laten verlopen.

In de zeven jaar dat ik bij NHL Stenden werk, heb ik dit nog niet eerder van dichtbij meegemaakt. Er komt veel op me af, maar het is een leuke afwisseling. Ik leer de opleiding op een andere manier kennen en ontdek nieuwe kanten van mijn werk. Wat ik voornamelijk doe is het organiseren van het ‘evenement’. Denk aan het plannen van de catering, het boeken van ruimtes, uitnodigingen versturen, en alle randzaken die erbij komen kijken. Daarnaast houd ik me bezig met de opmaak van documenten, iets waar ik echt mijn ei in kwijt kan. Ik kan uren achter elkaar aan een document ‘knutselen’ en dan de tijd compleet vergeten. Gelukkig weten collega’s me hiervoor inmiddels goed te vinden. We gaan een spannende en leerzame tijd tegemoet en ik hoop op een goede afloop.

Druk, drukker, balans

Ik houd ervan om bezig te zijn, vooral met dingen die me energie geven. Maar ik ben niet iemand die pas functioneert als de agenda uitpuilt. Balans is belangrijk. Naast mijn werk heb ik ook een gezin dat draait op volle toeren. We vliegen van hot naar her: zwemles, voetbal, kinderfeestjes. Het fijne aan mijn baan is dat ik bepaalde werkzaamheden vanuit huis kan doen, wat soms nét dat beetje ruimte geeft om alles rond te krijgen.

Werken in het onderwijs betekent soms heel veel drukte. Vooral na een vakantie lijkt alles tegelijk te moeten gebeuren. Maar wanneer de piek dan weer voorbij is, is er ook ruimte om weer wat te vertragen. En dan komen de ideeën. Wat kunnen we doen om een bepaald proces slimmer in te richten? Wat kunnen we als team ondernemen? Ik denk graag mee met zulke dingen en ook dat maakt mijn werk zo afwisselend en inspirerend. En als het dan lukt, als alles staat en het een succes was? Dan is het alweer tijd voor het volgende piekmoment.

Hollen of stilstaan

En zo is het soms hollen of stilstaan. Soms vliegen de dagen voorbij en lijkt het alsof ik achter de feiten aanloop. Maar op de momenten waarop het rustiger is, wanneer de agenda (vrijwel) leeg is en de mailbox niet overstroomt, ontstaat er weer ruimte. Ruimte om terug te kijken of juist vooruit te denken. Die afwisseling maakt het werk waardevol. Want uiteindelijk draait het in het leven niet alleen om doorgaan en druk zijn, maar ook om weten wanneer je mag vertragen. En als je dat een beetje in de vingers hebt, komt de energie om te hollen vanzelf weer. En precies daar ligt voor mij de kracht van werken in het onderwijs.